Το Σάββατο 1η Μαρτίου διοργανώνεται ημερίδα στον Ιανό με θέμα «Οδός Σταδίου: Από την παρακμή στην ελπίδα», υπό την αιγίδα του τμήματος Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων. Χθες, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου που πραγματοποιήθηκε εν όψει της ημερίδας παρουσιάστηκε η πρόταση δύο αρχιτεκτόνων (Δ. Κονταργύρης και Αν. Βεντουράκης) η οποία προβλέπει την πεζοδρόμηση της οδού Σταδίου.
Όταν διάβασα την είδηση στο ρεπορτάζ της Λ. Σταυρογιάννη στη σημερινή ‘Αυγή’ έμεινα με την εντύπωση ότι η συγκεκριμένη πρόταση κατατίθεται αντιπαραθετικά προς εκείνη του Ιδρύματος Ωνάση, όχι μόνον σε σχέση με την ουσία της πρότασης (γιατί επελέγη η Πανεπιστημίου και όχι η Σταδίου) αλλά και σε σχέση με τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για τη μελέτη της Πανεπιστημίου (καθότι τέτοιας κλίμακας παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο πριν από την απόφαση υλοποίησης απαιτούν ισχυρή κοινωνικοπολιτική τεκμηρίωση…). Μου φάνηκε λογικό.
Στη συνέχεια, όμως, διαπίστωσα ότι πολλά μέσα επικοινωνίας, με προεξάρχοντα ‘Τα Νέα’, παρουσίασαν την πρόταση με τον υπότιτλο ότι αποτελεί εναλλακτικό σχέδιο για την περίπτωση που ναυαγήσει η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου (“Plan B” με πρόταση για πεζοδρόμηση της Σταδίου αν ναυαγήσει αυτή της Πανεπιστημίου).
Μου φάνηκε περίεργο:
Δηλαδή έχουμε κάνει τάμα στον Άγιο Διονύσιο να αποκτήσει η Αθήνα κεντρικό πεζόδρομο, που σημαίνει ότι αν ναυαγήσει το (όποιο –εν προκειμένω προβληματικό) αρχικό σχέδιο (της Πανεπιστημίου) πρέπει να περάσουμε αναγκαστικά σε επόμενο (της Σταδίου) προκειμένου να μην εκτεθούμε στον Άγιο;
Αναζήτησα, λοιπόν, περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του ΣΑΔΑΣ, όπου και το φυλλάδιο της ημερίδας( http://www.sadas-pea.gr/ekdiloseis/?event_id=5 ).
Αντιγράφω: «…Παράλληλα θα παρουσιαστεί η ήδη δημοσιευμένη πρόταση για πεζοδρόμηση της οδού Σταδίου που έχει εκπονηθεί με πρωτοβουλία των αρχιτεκτόνων Δημήτρη Κονταργύρη και Ανδρέα Βεντουράκη, η οποία θα μπορούσε να συμβάλλει ουσιαστικά στη συλλογική προσπάθεια ανασυγκρότησης του αθηναϊκού κέντρου, αλλά και σε περίπτωση που θα ματαιωνόταν η ήδη δρομολογημένη για εφαρμογή πεζοδρόμηση της οδού Πανεπιστημίου, να την υποκαταστήσει ως ‘Σχέδιο Β’…».
Δηλαδή, τι σημαίνει «συλλογική προσπάθεια ανασυγκρότησης του αθηναϊκού κέντρου» αν είναι να μην υλοποιηθεί η πρόταση; Μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά;
Και τι σημαίνει «σε περίπτωση που θα ματαιωνόταν η ήδη δρομολογημένη για εφαρμογή πεζοδρόμηση της οδού Πανεπιστημίου, να την υποκαταστήσει ως ‘Σχέδιο Β’»; Πώς λέγεται αυτό; «Αποδοχή ειλημμένων αποφάσεων», «τήρηση ευσχήμων αποστάσεων» ή κάπως αλλιώς;
Εγώ καταλαβαίνω πως όταν, πρώτον, αμφισβητείς μία απόφαση της πολιτείας η οποία βαρύνεται με πλήθος προβλημάτων (πολιτικών, κοινωνικών, τεχνικών και διαδικαστικών) και, δεύτερον, διαθέτεις μία πρόταση που θεωρείς ότι ανταποκρίνεται καλύτερα ή πολύ καλύτερα στις σημερινές συνθήκες, τότε διεκδικείς να μην υλοποιηθεί η πρώτη και να τεθεί υπό την αρμόζουσα διαβούλευση η δεύτερη.
Συμπέρασμα δικό μου (και μακάρι να κάνω λάθος): η καραμέλα της πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου έχει καταποθεί αμάσητη (έστω μισολιωμένη) από τον σύλλογο των αρχιτεκτόνων και κατά τα λοιπά κουβέντα να γίνεται….
(Άρθρο: https://www.tanea.gr/2014/02/26/greece/plan-b-me-protasi-gia-pezodromisi-tis-stadioy-an-nayagisei-ayti-tis-panepistimioy/#.Uw8xJDX7OSQ.facebook)